Widget Image
Widget Image
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat. Ut wisi enim

Εγγραφείτε στο Newsletter μας

Για να διαβάζετε πρώτοι όλα τα άρθρα του blog μας!

Το χαρτζιλίκι και η σωστή διαχείριση χρημάτων

«Κάθε πρωί έχουμε καβγά με το παιδί μου. Εγώ του ετοιμάζω το κολατσιό για το σχολείο και εκείνο μας ζητάει χρήματα για να αγοράσει αυτό που θέλει από την καντίνα, όπως κάνουν οι φίλοι του. Δεν θέλω να τρώει τα έτοιμα τρόφιμα της καντίνας. Προσέχω τι τρώει στην καθημερινή του διατροφή. Πέραν αυτού, είναι και ένα επιπλέον έξοδο για το σπίτι. Διότι, αν συνηθίσει από τώρα να ζητάει χρήματα για την καντίνα, τι θα γίνει μεγαλώνοντας; Θα έχει περισσότερες απαιτήσεις, στις οποίες δεν ξέρω αν καταφέρουμε ως οικογένεια να ανταποκριθούμε».

Οι περισσότεροι από εμάς τους γονείς έχουμε κάνει αυτές τις κουβέντες μεταξύ μας και έχουμε δίκιο. Το χαρτζιλίκι είναι ένας οικογενειακός θεσμός που χρειάζεται να οριοθετηθεί νωρίς και με σταθερότητα, έτσι ώστε να τηρηθεί από μικρούς αλλά και μεγάλους.
Όσο πιο νωρίς ξεκινήσουμε να δίνουμε χαρτζιλίκι στα παιδιά, τόσο νωρίτερα θα αρχίσει να αντιλαμβάνεται την αξία των πραγμάτων. Γύρω στα 6 – 7 χρόνια, που αρχίζει να μαθαίνει τις προσθαφαιρέσεις στα μαθηματικά και θα καταλαβαίνει περισσότερο, είναι μια καλή ηλικία.
Το πόσο χαρτζιλίκι πρέπει να δίνουμε, εξαρτάται πάντα από τα οικονομικά της κάθε οικογένειας. Το ποσό δεν πρέπει να είναι ούτε πολύ μικρό, αλλά ούτε πολύ μεγάλο. Θεωρείται καλύτερο το να δίνουμε λίγα και συχνά. Ωστόσο, το χαρτζιλίκι δεν πρέπει να αποτελεί επιβράβευση για κάποιο κατόρθωμα του παιδιού μας (καλοί βαθμοί, συγύρισμα δωματίου κ.λπ.) αλλά να είναι ανεξάρτητο.
Με το χαρτζιλίκι, το παιδί μαθαίνει να κάνει τις επιλογές του. Γνωρίζοντας ότι έχει ένα μικρό ποσό μπορεί να επιλέξει και να διαχειριστεί το ίδιο τα χρήματά του. Θα πρέπει το ίδιο να επιλέξει αν τα ξοδέψει όλα σε γλυκά ή αν θέλει να τα κρατήσει για να αγοράσει κάτι που επιθυμεί. Το κάθε παιδί φέρεται και αποφασίζει διαφορετικά. Μεγαλώνοντας, αναπτύσσει μέσα του το αίσθημα της οικονομίας σε μεγαλύτερο βαθμό από εκείνον που είχε όταν ήταν μικρότερο. Γι’ αυτό και συνήθως το χαρτζιλίκι αυξάνεται με την ηλικία και ανά έτος.
Σε κάθε περίπτωση όσα χρήματα και να δίνουμε στο παιδί μας, για εκείνο είναι σημαντικό, διότι αρχίζει να αποκτά ένα είδος αυτονομίας που το κάνει να νιώθει πιο ανεξάρτητο και περισσότερο υπεύθυνο.
Ζητήσαμε από την κα Αλίκη Ταγκαλάκη, (Σχολικό Ψυχολόγο, MSc) να μας εξηγήσει περισσότερα, σχετικά με το ποιος είναι ο σωστός τρόπος να μάθουμε στο παιδί να διαχειρίζεται το χαρτζιλίκι του.

Πώς πρέπει να μιλάμε στα παιδιά για τα χρήματα και τη διαχείρισή τους και από ποια ηλικία μπορούμε να αρχίσουμε να τους δίνουμε;
Όταν μιλάμε για χαρτζιλίκι, αναφερόμαστε στο ποσό που δίνουμε στα παιδιά, προκειμένου να μπορούν μόνα τους να διαχειριστούν το γεγονός, ότι κάποια είδη «μεταφράζονται» σε χρήματα. Είτε μιλάμε για ένα ευρώ είτε για πολύ περισσότερα χρήματα, η ιδέα πίσω από το «χαρτζιλίκι» είναι ότι εμπιστευόμαστε τα παιδιά, ότι θα ξέρουν τι να το κάνουν και πώς να το ξοδέψουν. Άρα το μήνυμα που εμπεριέχεται είναι «παιδί μου, σε εμπιστεύομαι».
Όταν δίνουμε λεφτά στα παιδιά, προϋποτίθεται πως καταλαβαίνουν ότι αυτά αντιπροσωπεύουν μια ποσότητα –αξία. Δεν είναι χαρτζιλίκι, όταν το παιδί δεν μπορεί να κατανοήσει την έννοια της ποσότητας και ότι αυτή αντιστοιχεί σε ένα είδος, για παράδειγμα όταν έχει 1 ευρώ να γνωρίζει ότι αντιστοιχεί σε μία τυρόπιτα στο σχολείο αλλά και ότι 100 ευρώ για ένα παιχνίδι ίσως να είναι πολλά.

Αυτό που μαθαίνουν τα παιδιά με τα χρήματα που τους δίνουμε είναι ότι αυτά τελειώνουν. Αυτή η κατανόηση βοηθά περισσότερο στην αίσθηση της αποταμίευσης και στο να εκτιμήσουν την έννοια των χρημάτων. Το χαρτζιλίκι είναι ένα ποσό που τελειώνει και δεν αντικαθίσταται από άλλο άμεσα. Η διαχείρισή του αφορά σε δεξιότητες- πέρα των μαθηματικών- όπως, να ελέγχει την παρορμητικότητά του και να αντέχει στη ματαίωση ότι η επιθυμία θα πρέπει να περιμένει.
Δεν είναι το γεγονός αυτό που οδηγεί τα παιδιά να ζητούν περισσότερα χρήματα αλλά ότι εμείς ως γονείς ανησυχούμε, μήπως ματαιωθούν και τους δίνουμε κάτι περισσότερο σε λάθος χρόνο, νωρίτερα από όσο πρέπει.
Αν θέλαμε να προσδιορίσουμε μια ηλικία κατάλληλη να έχουν τα παιδιά πορτοφόλι με χρήματα, αυτή θα ήταν η σχολική ηλικία ενδεχομένως από την Α’ δημοτικού, με την προϋπόθεση ότι το παιδί κατανοεί ότι ένα ποσό αντιστοιχεί σε μία αξία. Για κάποια παιδιά είναι πολύ νωρίς αυτή η ηλικία και χρειάζεται να περιμένουμε να ολοκληρώσουν ακόμα και την Γ΄ δημοτικού.
Για τα χρήματα όμως θα έχουμε ξεκινήσει από πολύ νωρίτερα να τους μιλάμε. Θα πρέπει να γνωρίζουν από την πρώτη συνειδητή βόλτα μαζί μας σε ένα «παιχνιδάδικο» ότι «αγοράζουμε» ένα παιχνίδι και δεν το «παίρνουμε». Δίνω αντίτιμο για κάτι, γιατί αυτή είναι η κοινωνική συνθήκη. Τους επιτρέπουμε να δίνουν εκείνα, τα χρήματα στο ταμείο. Αργότερα όταν έχουν αίσθηση των αριθμών, τους δείχνουμε πρώτα τα κέρματα, ώστε να εξοικειωθούν με τις μικρές αξίες και έπειτα τους ζητάμε να μετρήσουν εκείνα πριν πληρώσουν. Στις μικρές αξίες. Παράλληλα αξιοποιούμε κάθε ευκαιρία να εξηγήσουμε ότι τα χρήματα τελειώνουν και κάποια επιθυμία μας ίσως δεν μπορέσει να εκπληρωθεί.

Αν το παιδί μας παραπονιέται ότι οι συμμαθητές του πάντα έχουν παραπάνω χαρτζιλίκι πώς το διαχειριζόμαστε;
Εξαρτάται σε ποια ηλικία το ζητάνε. Πριν όμως, από κάθε τέτοια ερώτηση, είναι σημαντικό να έχουμε στο νου μας πως αυτό το «παράπονο» είναι περισσότερο κοινωνικής φύσεως και σχεδόν ποτέ πραγματική ανάγκη, για παράδειγμα ότι δεν έχουν αρκετό φαγητό στα διαλείμματα.
Όταν είναι σε παιδική ηλικία, θα τους πούμε από την πρώτη φορά που θα το ρωτήσουν ότι κάθε οικογένεια έχει συγκεκριμένο ποσό που δίνει για χαρτζιλίκι και ότι η δική σας οικογένεια αυτό έχει αποφασίσει.
Σε περίπτωση που το παιδί βρίσκεται σε ηλικία προεφηβείας και πιο μετά, θα δείξετε πραγματική κατανόηση για την ανάγκη του, καθώς ίσως τον επηρεάζει σε σημαντικό βαθμό στην κοινωνική του ζωή. Παρόλα αυτά αν δεν υπάρχει δυνατότητα για κάποιο άλλο ποσό, θα επανέλθετε στην παραπάνω εξήγηση. Η διαφορετικότητα και η μοναδικότητα κάθε οικογένειας κάποιες φορές δημιουργεί μια αίσθηση ενότητας, στην οποία το παιδί ανταποκρίνεται.

Πώς εξηγούμε στα παιδιά ότι δεν δανειζόμαστε/παίρνουμε χρήματα από συμμαθητές μας;
Με τον πιο απλό και καθαρό τρόπο. Με μια καθαρή οδηγία: «Χρησιμοποιούμε ΜΟΝΟ χρήματα που έχουμε στο δικό μας πορτοφόλι». Δεν δανείζομαι, γιατί αφενός το στερώ από τον φίλο μου και αφετέρου γιατί θα πρέπει να το επιστρέψω. Όταν δανείζομαι πρέπει άμεσα να επιστρέψω αυτό που μου δόθηκε. Τα χρήματα που έχει κάθε παιδί στην τσάντα του είναι υπολογισμένα από τους γονείς του για κάποια συγκεκριμένα γεύματα και αν τα μοιραστούμε κάποιος θα «μείνει νηστικός».
Ας έχουμε όμως σε κάθε περίπτωση τον εκπαιδευτικό ενήμερο, διότι, ενώ, εν γένει δεν θέλουμε τα παιδιά να δανείζονται μεταξύ τους χρήματα, υπάρχει και η περίπτωση να το αισθάνονται ως έκφραση φιλίας, οπότε σε αυτήν τη συνθήκη θα θέλουμε να ξέρουμε πώς διαμορφώνεται η σχέση τους και ο πιο κατάλληλος για αυτό είναι ο εκάστοτε εκπαιδευτικός.

Post a comment

eighteen − twelve =

Στον διαδικτυακό τόπο μας χρησιμοποιούμε cookies με σκοπό τη βελτίωση της online εμπειρίας σας.

Privacy Settings saved!
Ρυθμίσεις απορρήτου

Για να διευκολύνουμε τη χρήση του διαδικτυακού μας τόπου, χρησιμοποιούμε «cookies». Τα cookies είναι μικρά αρχεία δεδομένων / κειμένου που αποθηκεύονται στον σκληρό δίσκο του υπολογιστή σας από το πρόγραμμα περιήγησής σας και τα οποία είναι απαραίτητα για τη χρήση του διαδικτυακού μας τόπου.

Χρησιμοποιούμε Session Cookies για να σας προσφέρουμε εξατομικευμένη εμπειρία στην πλοήγηση των συνδρομητικών υπηρεσιών ή του ηλεκτρονικού μας καταστήματος.

Για τη χρήση αυτού του ιστότοπου χρησιμοποιούμε τα παρακάτω cookies που απαιτούνται από τεχνική άποψη
  • wordpress_test_cookie
  • wordpress_logged_in_
  • wordpress_sec

Απορρίψη όλων των υπηρεσιών
Δέχομαι όλες τις υπηρεσίες