Widget Image
Widget Image
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat. Ut wisi enim

Εγγραφείτε στο Newsletter μας

Για να διαβάζετε πρώτοι όλα τα άρθρα του blog μας!

Παιδί και δραστηριότητες: μέχρι πού;

Σε βλέπω να τρέχεις με το αυτοκίνητο για να προλάβεις να είστε στην ώρα σας για τον αγώνα μπάσκετ στο σχολείο. Είναι Σάββατο και μόλις 9:00 το πρωί. Πίσω σου τρέχει και ο γιος σου. Να προλάβει εσένα, που τρέχεις να προλάβεις… για εκείνον.
Ίσα που πρόλαβε να χτενιστεί φεύγοντας. Και το πρωί σηκώθηκε με δυσκολία. Χθες βράδυ άργησε διαβάζοντας για το τεστ μαθηματικών της Δευτέρας. Άργησε να ξεκινήσει το διάβασμα γιατί είχε τον όμιλο STEM.

Σήμερα πονάει λίγο το χέρι του από την χθεσινή προπόνηση. Άραγε θα είναι εντάξει για το μάθημα κιθάρας την Τρίτη;
Βγαίνετε γρήγορα από το αυτοκίνητο και του φωνάζεις να βάλει γρήγορα το μπουφάν και το σκούφο και να τρέξει. Υπακούει δίχως να σκέφτεται πολύ. Δεν του αφήνεις και πολύ περιθώριο.
Φτάνετε και πηγαίνει στην ομάδα και τον προπονητή του. Σήμερα έχουν μεγάλο αγώνα και θέλουν πολύ τη νίκη.
Το παιχνίδι ξεκινάει.
Ο μικρός φαίνεται κουρασμένος. Είναι αργός και με δυσκολία σταυρώνει την μπάλα. Τρεις φορές την έχασε και κάθε σουτ ήταν άστοχο. Τον βλέπεις να κοιτάει τον προπονητή του που φωνάζει ασταμάτητα δίνοντας οδηγίες στους παίκτες του. Μια-δυο φορές τον είδες να σε κοιτάει κλεφτά να δει την αντίδρασή σου.
Τι του συμβαίνει; Μήπως δεν τρώει σωστά; Μήπως πρέπει να του φτιάξεις νέο πρόγραμμα διατροφής; Να πάρει βιταμίνες; Και η αλήθεια είναι ότι δεν κοιμάται αρκετά. Τελευταία έχει συνεχώς εκνευρισμό.
Θυμάσαι προχθές που σου είπε ότι δεν θέλει να ξαναπάει στo STEM κι εσύ επέμενες; Και από τότε που σταμάτησε το μπάσκετ ο φίλος του ο Νίκος, δεν θέλει πια να έρχεται ούτε εκείνος αλλά εσύ δεν τον αφήνεις γιατί ΠΡΕΠΕΙ να ασχολείται με ένα άθλημα. Αγόρι είναι. Πρέπει να αθλείται. Και εκτός από τις απογευματινές δραστηριότητες στο σχολείο κάθε μέρα, φέτος τον έγραψες και στο ωδείο και μαθαίνει κιθάρα. Στο ζήτησε με μεγάλη επιμονή και δέχτηκες. Φαίνεται πόσο του αρέσει και έχει ταλέντο αλλά δεν προλαβαίνει να μελετήσει.
Η ομάδα χάνει με 10 πόντους. Ο γιος σου είναι ακόμα πιο αργός. Σύντομα οδηγείται στον πάγκο και στη θέση του μπαίνει άλλος. Δεν δείχνει να ενοχλείται. Σε κοιτάει και κάθεται ανάμεσα στους συμπαίκτες του σκεπάζοντας το πρόσωπό του με μια πετσέτα. Δεν θέλει να τον βλέπεις.
Ο προπονητής δείχνει κάπως θυμωμένος μαζί του.
Θυμώνεις κι εσύ. Με εκείνον, με εσένα, με τους άλλους, με όλους. Δεν θέλει να είναι εδώ. Δεν του αρέσει πια το μπάσκετ. Δεν περνάει καλά. Κι όμως… εσύ επιμένεις να τον φέρνεις 4 φορές την εβδομάδα, ακόμα κι αν εκείνος σου λέει ότι δεν διασκεδάζει πια.
Εντάξει, εντάξει. Ας το αφήσει το μπάσκετ. Ας πάει ποδόσφαιρο. Καράτε. Ας ξεκινήσει τένις.

Στάσου. Γιατί αποφασίζεις ΕΣΥ για το τι θα κάνει. Τι θα του αρέσει. Αν θα του αρέσει. Τα παιδιά πρέπει να αγαπούν αυτό που κάνουν. Εσύ θα το συμβουλεύσεις, θα του προτείνεις πράγματα κι εκείνο θα αποφασίσει. Όχι εσύ, εκείνο!


Το παιδί δεν είναι υποχρεωμένο να μάθει και αγγλικά και γερμανικά και γαλλικά, ενώ ταυτόχρονα θα πηγαίνει μπάσκετ, ρομποτική και κιθάρα. Δεν πειράζει αν δεν τα κάνει όλα αυτά, τώρα! Ας κάνει όποια θέλει και όταν το θέλει.
Περιόρισε λίγο τις δικές σου προσδοκίες και τα δικά σου ανεκπλήρωτα όνειρα. Το παιδί σου δεν είναι η προέκταση του εγώ σου. Δεν θα κάνεις τα προσωπικά σου όνειρα πραγματικότητα μέσω του παιδιού σου. Και σταμάτα να συγκρίνεις το παιδί σου με τα παιδιά των άλλων.
Ο αγώνας τελείωσε. Η ομάδα σας έχασε και όλοι είναι με σκυμμένο το κεφάλι.

Πλησιάζεις τον γιο σου και τον αγκαλιάζεις σφιχτά. «Δεν πειράζει, αγόρι μου! Ένας αγώνας ήταν μόνο. Την άλλη φορά θα κερδίσετε. ΑΝ θέλεις να έρθεις ξανά την επόμενη φορά. Εγώ δεν θα σε πιέσω. Ό,τι αρέσει σε εσένα, ό,τι σε ευχαριστεί». Ο μικρός γουρλώνει τα μάτια και σε κοιτάει λες και του είπες ότι είσαι από άλλο πλανήτη. Βάζει γρήγορα το σάκο του στην πλάτη, χαιρετάει τους συμπαίκτες και τον προπονητή του και ξεκινάει να προχωράει αργά.

Σου πιάνει το χέρι ενώ περπατάτε. Πόσο καιρό έχει να το κάνει αυτό! Από μικρό παιδί.

«Ξέρεις μαμά, ακόμα δεν ξέρω αν θέλω να έρθω ξανά. Όμως θα το σκεφτώ και θα αποφασίσω. Και κάτι άλλο, μαμά. Πονάει λίγο το χέρι μου. Λες θα είναι εντάξει την Τρίτη που έχω κιθάρα; Έχουμε κανονίσει και με τα άλλα παιδιά να βγάλουμε ένα καινούργιο κομμάτι και είμαι ενθουσιασμένος. Μου αρέσει πολύ να παίζω μουσική. Έχει και ένα σεμινάριο αυτό το Σάββατο».
Και μεμιάς το πρόσωπό του φώτισε και χαμογέλασε πλατιά, σφίγγοντάς σου κι άλλο το χέρι.
«Μην ανησυχείς! Θα περάσει μέχρι την Τρίτη. Και θα παίξεις μια χαρά. Θύμισέ μου να ρωτήσω στο ωδείο, όταν πάμε, για το σεμινάριο. Κι εμένα μου αρέσει που παίζεις μουσική. Όμως σημασία έχει τι αρέσει σε σένα».


Τώρα σε βλέπω που φεύγεις μαζί του χαρούμενη. Δεν βιάζεσαι αλλά περπατάς χαλαρά ενώ τον πειράζεις για τα ατίθασα μαλλιά του. Όταν φτάσεις στο σπίτι έχεις να κάνεις μια καλή κουβέντα με τον εαυτό σου για το πρόγραμμα της νέας εβδομάδας.


Ή μάλλον, λάθος. Έχετε να κάνετε μαζί αυτή την κουβέντα. Γιατί σημασία έχει να είναι εκείνο ευχαριστημένο. Κι έτσι θα είσαι κι εσύ.

Παιδί και δραστηριότητες. Ας ακούσουμε και τη γνώμη της ειδικού, της ψυχολόγου του σχολείου μας, Αλίκη Ταγκαλάκη:

Θεωρείτε ότι χρειάζεται τα παιδιά να συμμετέχουν σε εξωσχολικές δραστηριότητες;
– Ναι. Τα παιδιά χρειάζονται να συμμετέχουν σε εξωσχολικές δραστηριότητες είτε είναι πνευματικού (μουσική, θέατρο, ζωγραφική, κλπ.) είτε αθλητικού περιεχομένου. Καλό θα ήταν να συνδύαζαν ένα από την κάθε ομάδα δραστηριοτήτων. Και αυτό γιατί τα παιδιά έχουν ανάγκη την αποφόρτιση και την όσο το δυνατόν πιο ολιστική ανάπτυξή τους δεδομένου ότι το σχολείο εστιάζει μόνο σε μαθησιακές δεξιότητες.

Κατά πόσο επιτρέπεται τα παιδιά να αλλάζουν δραστηριότητες; Είστε υπέρ της άποψης του ότι πρέπει οι γονείς να τα πιέζουν να παραμείνουν σε όποια δραστηριότητα ξεκίνησαν;
– Τα πιο μικρά παιδιά μέχρι και Τρίτη Δημοτικού δεν έχουν εμφανίσει ξεκάθαρα το προφίλ των ικανοτήτων τους και έτσι μπορούν να δοκιμάζουν διαφορετικές δραστηριότητες. Από την Τετάρτη Δημοτικού και πάνω, είναι σημαντικό το παιδί να παραμείνει σε κάποια από τις δραστηριότητες, οπότε η σταθερή στάση του γονέα βοηθάει σε αυτό.

Πιστεύετε ότι παίζει σημαντικό ρόλο η σχέση του παιδιού με τον εκάστοτε εκπαιδευτή;
– Στα παιδιά του Δημοτικού, ιδιαίτερα των πιο μικρών τάξεων, η σχέση με τον εκπαιδευτή είναι καθοριστικής σημασίας καθώς ο εκπαιδευτής αποτελεί, όπως και ο δάσκαλος, υποκατάστατο γονεϊκό. Έτσι, το παιδί δημιουργεί πιο έντονη σχέση με ανάγκη αποδοχής και επιβράβευσης. Ο εκπαιδευτής πρέπει να είναι πιο κοντά σε ένα πρότυπο γονεϊκό, να πλησιάζει το παιδί με τρυφερότητα και μέσα από το παιχνίδι και να το επιβραβεύει σε κάθε προσπάθεια, κατανοώντας ότι τώρα διαμορφώνει μηχανισμούς ματαίωσης. Σε κάθε περίπτωση, τα παιδιά μας κάνουν τόσες πολλές δραστηριότητες γιατί δεν υπάρχει σαφές κριτήριο σχετικά με το τι πραγματικά θα θέλαμε να αναπτύξει το παιδί, οπότε συνήθως ό,τι έχει διαλέξει ο φίλος ή η φίλη, αυτό και ακολουθεί. Καλό είναι ο γονέας να μιλάει με το παιδί σχετικά με τη δραστηριότητα και να ακολουθεί την πορεία του διακριτικά.


Post a comment

eighteen − thirteen =

Στον διαδικτυακό τόπο μας χρησιμοποιούμε cookies με σκοπό τη βελτίωση της online εμπειρίας σας.

Privacy Settings saved!
Ρυθμίσεις απορρήτου

Για να διευκολύνουμε τη χρήση του διαδικτυακού μας τόπου, χρησιμοποιούμε «cookies». Τα cookies είναι μικρά αρχεία δεδομένων / κειμένου που αποθηκεύονται στον σκληρό δίσκο του υπολογιστή σας από το πρόγραμμα περιήγησής σας και τα οποία είναι απαραίτητα για τη χρήση του διαδικτυακού μας τόπου.

Χρησιμοποιούμε Session Cookies για να σας προσφέρουμε εξατομικευμένη εμπειρία στην πλοήγηση των συνδρομητικών υπηρεσιών ή του ηλεκτρονικού μας καταστήματος.

Για τη χρήση αυτού του ιστότοπου χρησιμοποιούμε τα παρακάτω cookies που απαιτούνται από τεχνική άποψη
  • wordpress_test_cookie
  • wordpress_logged_in_
  • wordpress_sec

Απορρίψη όλων των υπηρεσιών
Δέχομαι όλες τις υπηρεσίες