Widget Image
Widget Image
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat. Ut wisi enim

Εγγραφείτε στο Newsletter μας

Θα χαρούμε πολύ να σας ενημερώνουμε για τα τελευταία νέα σχετικά με τα εκπαιδευτήρια μας

Βάζοντας όρια στα παιδιά μας

Της Αλίκης Ταγκαλάκη (Σχολικός Ψυχολόγος, MSc)

Το θέμα των ορίων έχει απασχολήσει όλους τους γονείς ανά τους αιώνες και για πολλά χρόνια οριοθέτηση σήμαινε ότι κάποιος – ο γονέας – ήξερε καλύτερα τι θα πρέπει να κάνει το παιδί. Είχε την απάντηση στο ερώτημα του παιδιού «γιατί να το κάνω αυτό;» και αν δεν ήταν «γιατί το λέω ΕΓΩ» θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν «γιατί έτσι ΠΡΕΠΕΙ».

Σε κάθε περίπτωση τα επιχειρήματα του γονέα πάντοτε υπολείπονταν σε λογική με αποτέλεσμα το παιδί να βρίσκει τρόπους να μην υπακούει. Είναι όμως η υπακοή και η συμμόρφωση ο βασικός στόχος του γονεϊκού ρόλου;
Μήπως τελικά το θέμα δεν είναι να μας ακούνε τα παιδιά μας αλλά να κατανοούν ότι και οι άλλοι έχουν ανάγκες; Ότι και τα ίδια έχουν ανάγκες, τις οποίες ως γονείς πασχίζουμε να καλύψουμε, ίσως όχι πάντα ποιοτικά αλλά σίγουρα ποσοτικά.

Το βασικό είναι να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να είναι αυτόνομα με αυτοεκτίμηση και ενσυναίσθηση για τους άλλους.

Η οριοθέτηση λοιπόν είναι μια έννοια που μπορεί να σημαίνει πολλά, κυρίως ως προς τους τρόπους που ο καθένας αξιοποιεί για να πετύχει τη συμμόρφωση. Σίγουρα σε αυτό το κείμενο δεν θα μπούμε σε πρακτικές οριοθέτησης. Θα αναφερθούμε όμως στη φιλοσοφία πίσω από επιτυχημένες μεθόδους διαχείρισης συμπεριφοράς των παιδιών.

Η αρχή πίσω από κάθε πετυχημένη μέθοδο είναι απλή: παίξτε με τα παιδιά σας και δημιουργήστε όμορφες και αξιομνημόνευτες στιγμές. Δώστε χρόνο στα παιδιά να σας γνωρίσουν και να τα γνωρίσετε μέσα από ευχάριστες δραστηριότητες. Αφήστε τα να εκφράσουν τη δημιουργικότητά τους χωρίς αμέσως να τα διορθώσετε και τελικά αναγνωρίστε τους ότι είναι διαφορετικά όντα από εσάς!

Όταν χρειαστεί να τα οριοθετήσετε σε κάτι, αρχικά αξιολογήστε με ψυχραιμία πόσο σημαντικό είναι για εσάς ή για το παιδί αυτό που συμβαίνει και έπειτα αποφασίστε αν θα το απαγορεύσετε ή θα το επιτρέψετε. Πολλές φορές πιστεύουμε ότι αν κάνει κάτι το παιδί θα είναι «τρομερό» για να ανακαλύψουμε τελικά ότι δεν θα είχε τόσο σοβαρές συνέπειες για κανέναν.

Έχετε στο σπίτι σας δυο τρεις βασικούς κανόνες, γνωστοποιημένους, και αν γίνεται συμφωνημένους από όλα τα μέλη της οικογένειας και προσπαθήστε να τηρούνται με συνέπεια. Μην αναλώνεστε σε πολλούς κανόνες.

Όταν το παιδί εμφανίζει μια ανεπιθύμητη συμπεριφορά εξηγήστε του ποια θα είναι η συνέπεια αν συνεχίσει και προετοιμάστε το προτού του την επιβάλλετε. Έχει μεγάλη σημασία να ξέρει το παιδί τι να περιμένει. Μειώνονται έτσι στο ελάχιστο οι συμπεριφορές ματαίωσης.

Ψυχραιμία, ψυχραιμία και πάλι ψυχραιμία!

Ας σκεφτούμε πόσο σημαντικοί είμαστε για τα παιδιά μας και πόσο θα είμαστε και ας πάρουμε, από αυτή τη σκέψη, δύναμη για την επόμενη στιγμή άρνησης!

Post a comment

eleven + 10 =