Widget Image
Widget Image
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetuer adipiscing elit, sed diam nonummy nibh euismod tincidunt ut laoreet dolore magna aliquam erat volutpat. Ut wisi enim

Εγγραφείτε στο Newsletter μας

Για να διαβάζετε πρώτοι όλα τα άρθρα του blog μας!

50 χρόνια λειτουργίας και μία ημέρα γιορτής

Γράφει η Σοφία Αλεξίου

Το σχολείο μπορεί να αλλάξει τη ζωή ενός παιδιού, τον τρόπο που βλέπει τον κόσμο.
Γι’ αυτό και έχω πάντα αγωνία ως μαμά και ως εκπαιδευτικός όταν μπαίνω για πρώτη φορά σε ένα καινούριο σχολείο. Έτσι αισθάνθηκα και την ημέρα που ανέβηκα τα σκαλιά των Εκπαιδευτηρίων «Ο Πλάτων» όπου ήμουν καλεσμένη για να παρακολουθήσω τη γιορτή, για τα 50 χρόνια λειτουργίας τους.

Από τον χώρο της υποδοχής ένιωσα πως μπαίνω σε ένα χώρο φωτεινό, χαρούμενα φτιαγμένο με μεράκι – ζωγραφιές στα ταμπλό, ευγενικές φυσιογνωμίες στους διαδρόμους και γύρω μου παιδιά «χορτάτα» από αγάπη.

Περιδιάβαση στους διαδρόμους των Εκπαιδευτηρίων. Δεξιά και αριστερά στους τοίχους, χειροτεχνίες με λογιών-λογιών θέματα – άλλα να προσεγγίζουν τη φύση, άλλα τις σχέσεις μεταξύ των παιδιών άλλα την τεχνολογία, σε δύο γλώσσες καθώς εδώ εφαρμόζουν ένα καινοτόμο δίγλωσσο πρόγραμμα ελληνικών – αγγλικών.

Στο ταβάνι κρέμονται διαστημόπλοια και πλανήτες ενώ από όποια τάξη περνώ, ακούω γέλια παιδικών φωνών. Στους διαδρόμους κρέμονται πανό με λέξεις δυνατές – σκεπτόμενος, ελεύθερος νους, ερευνητές. Λέξεις που συνθέτουν ένα περιβάλλον με παιδαγωγική καθαρότητα και ελευθερία για το παιδί. «Από εδώ!» με καθοδηγεί η φίλη μου Χριστίνα και κατεβαίνοντας, ανυπομονώ να ξεκινήσει η γιορτή. Με αυτά που έχω δει, έχω καταλάβει πως έχουν οργανώσει κάτι διαφορετικό.

Λίγες στιγμές μετά, βρισκόμαστε στο προαύλιο. Μας περιτριγυρίζουν δέντρα, λουλούδια και ένα σχολείο λευκό με παλ πινελιές.
Όλοι γύρω χαρούμενοι και καλοκαιρινοί, παιδιά σε εγρήγορση, λευκά μπαλόνια περιμετρικά, γαλάζια καθίσματα και φυσικά μία καλοβαλμένη σκηνή. Όλα απλά και γοητευτικά με τη νοσταλγία που κρύβουν πάντα οι παιδικές γιορτές, μας «καλωσορίζουν» σε ένα σκηνικό χωρίς φανφάρες και δηθενισμό.

Γονείς, συγγενείς και καθηγητές παίρνουμε θέσεις και η γιορτή ξεκινάει με την Έφη Κοφινάκου, μαθήτρια του δημοτικού, η οποία μας διαβάζει αναμνήσεις του σχολείου από ένα τετράδιο του 1945. Ένα συγκινητικό ξεκίνημα και τα ηνία παίρνει στη σκηνή, ο Γιώργος Αποστόλου -διευθυντής τμήματος Πολιτιστικών προγραμμάτων- ο οποίος χωρίς διδακτική μεγαλοστομία, μας ξεναγεί στα 50 χρόνια εκπαιδευτικής πορείας, μίας πορείας που ξεκινάει το 1969 στο Νέο Ψυχικό, σε μία δύσκολη εποχή για την Ελλάδα.

Δικτατορία, εισβολή στην Κύπρο δύσκολα χρόνια μα, με σταθερά βήματα, το σχολείο μεγαλώνει και το 1979 μετακομίζει στα Γλυκά Νερά. Σκοπός της μετακόμισης να ενσωματωθεί ομαλά σε ένα χώρο μέσα στη φύση και σε μία έκταση ικανή να φιλοξενήσει ευρύχωρες αίθουσες, τη μεγάλη βιβλιοθήκη, το θέατρο, το κολυμβητήριο, το πρωτοποριακό πλανητάριο και τις αθλητικές εγκαταστάσεις, για να έχουν όσο το δυνατόν περισσότερα εκπαιδευτικά ερεθίσματα τα παιδιά.

Βασικός προσανατολισμός του σχολείου –όπως ανέφερε ο κ. Αποστόλου- η σμίλευση σκεπτόμενων ενεργών πολιτών που εξετάζουν τα πράγματα στο φως. Παιδιών-μελών μίας παγκόσμιας κοινότητας που δεν ξεχνούν όμως τις ρίζες τους, τις παραδόσεις τους και πάνω από όλα την ιστορία τους. Αξίες και ιδανικά τόσο σπουδαία. Μία εκπαίδευση που βοηθά τα παιδιά να κυνηγήσουν τα όνειρά τους με αυτοεκτίμηση και σεβασμό.
Ύστερα από την αναδρομή, ευχάριστη 80’s μουσικούλα υποδέχεται τα πρωτάκια του σχολείου στο προαύλιο, όπου και μας παρουσιάζουν τις γυμναστικές επιδείξεις που προετοίμαζαν καιρό.

Λευκά σορτσάκια και χαμογελαστά μουτράκια πλημμυρίζουν τη σκηνή και με συγκινούν. Σουηδική γυμναστική με δασκάλες να υποβοηθούν «τόσο όσο» για να μην πιεστούν τα παιδιά και εκείνα να κάνουν τη γυμναστικούλα τους ανέμελα χωρίς άγχος -έτσι ακριβώς δηλαδή όπως θα έπρεπε να είναι τα πράγματα στις γιορτές των σχολείων. Τα δευτεράκια διαδέχονται τα πρωτάκια με μουσική υπόκρουση τραγούδι των New Order, κρατώντας πολύχρωμα σημαιάκια όλων των χωρών του κόσμου στα χέρια.

Χειροκρότημα ζεστό και στη σκηνή ανεβαίνει η απόφοιτη του σχολείου και λυρική σοπράνο, Κάτια Πάσχου, η οποία ερμήνευσε το τραγούδι «Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη», χαρίζοντας στους παρευρισκόμενους τη μουσική της αρμονία. Τα λόγια της είναι συγκινητικά. Το σχολείο για εκείνη –όπως μας εκμυστηρεύεται- υπήρξε μία μεγάλη αγκαλιά που της χάρισε τα εφόδια για να πραγματοποιήσει τα όνειρά της στη ζωή. Πόσο μου άρεσε αυτή η εκμυστήρευση. Ένα πρότυπο για τα παιδιά με σάρκα και οστά, ένα παράδειγμα που μπορεί να τα εμπνεύσει και να τους δώσει φτερά.

Ανθοδέσμες προς τιμήν της σοπράνο και η γιορτή προχωράει με ένα ταξίδι στην παλιά Αθήνα. Η οπερέτα του Θεόφραστου Σακελλαρίδη την οποία ερμηνεύουν παιδιά από την χορωδία του σχολείου, ντυμένα με στολές και ομπρελίτσες που παραπέμπουν σε έναν 50’s ρομαντισμό.

Χορευτικό από την Γ’ δημοτικού με μουσική υπόκρουση το «Πάμε σαν άλλοτε», η ευφυής χορογραφία της Μαρίας Λουίζας Βασιλοπούλου, εμπνευσμένη από τις Όρνιθες του Αριστοφάνη, στην οποία συμμετέχουν μαθητές και μαθήτριες της ΣΤ’ δημοτικού και κλείσιμο των μουσικοχορευτικών με παραδοσιακούς χορούς.

Δασκάλες και παιδιά με παραδοσιακές φορεσιές, πιασμένοι χέρι-χέρι μας ξεσηκώνουν με συρτό, ρογκατσιάρικο και ζωναράδικο χορό. Μία περηφάνεια και αληθινή λεβεντιά κοριτσιών και αγοριών, που επάξια αντιπροσωπεύουν τη νέα γενιά. Το χάρηκα πραγματικά αυτό το «γλέντι» και η αλήθεια είναι πως πάντα επικροτώ τους δασκάλους, τους γονείς και τα σχολεία που αγαπούν τις παραδόσεις και δεν περιφρονούν τα έθιμα του τόπου μας.

Οι δασκάλες του δημοτικού κάνουν πρόβα με τις παραδοσιακές τους φορεσιές.

«Παιδιά, άλλωστε, που σέβονται την ιστορία τους είναι άξιοι πρεσβευτές της πολιτιστικής τους κληρονομιάς και μπορούν να κατανοήσουν τον κόσμο, το παρόν, τις διεθνείς συγκυρίες, μα πάνω από όλα μπορούν να κρίνουν σωστά»,

όπως σοφά μας είπε ο ιδρυτής και πρόεδρος των Εκπαιδευτηρίων «Ο Πλάτων», Παναγιώτης Παπαδόπουλος, που ανέλαβε να κλείσει την επέτειο αυτή με ένα αποχαιρετιστήριο λόγο, συγκινητικό. Τρυφερά μας μίλησε για την αξία του τόπου, για την ευθύνη που έχουμε ως γονείς και εκπαιδευτικοί να μεγαλώσουμε τα παιδιά «ελληνικά» με διεθνή προσανατολισμό, ενώ μας χαιρέτησε με την ευχή όλοι, μεγάλοι και παιδιά να διατηρήσουμε μέσα μας ζωντανή την εθνική μας ταυτότητα και να είμαστε περήφανοι γι’ αυτήν. Με ζεστές οικογενειακές στιγμές, δύναμη και τόλμη να παλεύουμε και να προχωράμε μπροστά.
Έπειτα από τα λόγια αυτά, τα λευκά μπαλόνια που κρατούσαμε, γλίστρησαν από τα χέρια μας ελεύθερα στον ουρανό. Ελεύθερα σαν όλα τα παιδιά που συμμετείχαν στην εκδήλωση, λέγοντας αντίο στο χθες.

Κι όπως συμβαίνει σε όλα τα γενέθλια, ακολούθησε η κοπή τούρτας για τα 50.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με τη θεατρική διαδραστική παράσταση «Περπατώ εις το δάσος», βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της συγγραφέως Στέλλας Μιχαηλίδου με αναμνήσεις από αγαπημένα κλασικά παραμύθια. Ένα κλείσιμο γιορτής τόσο ταιριαστό. Σαν παραμύθι. Όπως άλλωστε ονειρευόμαστε όλοι οι γονείς για τα παιδιά μας να είναι η ζωή.

Να μεγαλώσουν δηλαδή «μία φορά και ένα καιρό» κάνοντας το δικό τους ταξίδι από την ξεγνοιασιά στη συνειδητοποίηση, μέσα από στιγμές συντροφευμένου γέλιου, σε ένα σχολείο που μοιάζει κάθε μέρα με γιορτή. Γέλια, αμεσότητα, καμάρι, σεβασμός, καλή διοργάνωση, περήφανοι γονείς και ένα εγκάρδιο χρόνια πολλά –αποκομίζω κατεβαίνοντας τα σκαλιά.

Πρώτη φορά ως επισκέπτρια, φεύγοντας κάνω ένα μίνι απολογισμό. Επικροτώ το πείσμα και το μεράκι των Εκπαιδευτηρίων «Ο Πλάτων», τη διάθεσή τους να εξελιχθούν, τις αξιόλογες παροχές που προσφέρουν στα παιδιά μα πάνω απ’ όλα το ψυχικό απόθεμα δύναμης που προάγει το εκπαιδευτικό τους έργο. Ένα έργο που θα τα βοηθήσει να αντιμετωπίσουν όλη τη ζωή τους με σθένος και ανοιχτό μυαλό και φυσικά δεν αναφέρομαι μόνο στα επαγγελματικά.

Γιατί η σημερινή ημέρα με έκανε να νιώσω πως όσο υπάρχουν στον τόπο μας τέτοια χαρισματικά σχολεία που νοιάζονται για τα παιδιά, όλα θα πάνε καλά.

Κείμενα της Σοφία Αλεξίου μπορείτε να διαβάσετε εδώ: https://www.debop.gr/deBlog/mom-and-the-city

Post a comment

2 × 4 =

Στον διαδικτυακό τόπο μας χρησιμοποιούμε cookies με σκοπό τη βελτίωση της online εμπειρίας σας.

Privacy Settings saved!
Ρυθμίσεις απορρήτου

Για να διευκολύνουμε τη χρήση του διαδικτυακού μας τόπου, χρησιμοποιούμε «cookies». Τα cookies είναι μικρά αρχεία δεδομένων / κειμένου που αποθηκεύονται στον σκληρό δίσκο του υπολογιστή σας από το πρόγραμμα περιήγησής σας και τα οποία είναι απαραίτητα για τη χρήση του διαδικτυακού μας τόπου.

Χρησιμοποιούμε Session Cookies για να σας προσφέρουμε εξατομικευμένη εμπειρία στην πλοήγηση των συνδρομητικών υπηρεσιών ή του ηλεκτρονικού μας καταστήματος.

Για τη χρήση αυτού του ιστότοπου χρησιμοποιούμε τα παρακάτω cookies που απαιτούνται από τεχνική άποψη
  • wordpress_test_cookie
  • wordpress_logged_in_
  • wordpress_sec

Απορρίψη όλων των υπηρεσιών
Δέχομαι όλες τις υπηρεσίες